Zrozumienie androgenowego wypadania włosów: przyczyny, mechanizmy i aspekty genetyczne
Androgenowe wypadanie włosów jest najczęstszą przyczyną utraty włosów. Problem ten dotyka zarówno mężczyzn, jak i kobiety na całym świecie. Szacuje się, że zjawisko to może dotyczyć aż 80% mężczyzn. U kobiet odsetek ten wynosi około 40%. Większy odsetek występowania obserwuje się powyżej 50. roku życia. Łysienie androgenowe może jednak pojawić się także u osób młodszych. Przerzedzenie i utrata włosów to często problem natury psychologicznej. Może prowadzić do obniżenia samooceny. Łysienie (hypernym) > Łysienie androgenowe (hyponym) jest zatem istotnym wyzwaniem zdrowotnym. Łysienie androgenowe-charakteryzuje się-miniaturyzacją mieszków włosowych, co jest kluczowe dla zrozumienia patogenezy.
Podstawową przyczyną łysienia androgenowego jest nadwrażliwość mieszków włosowych na dihydrotestosteron (DHT). DHT jest aktywną pochodną testosteronu. Enzym 5-alfa-reduktaza przekształca testosteron w DHT. Proces ten zachodzi w mieszkach włosowych. Nadmierna wrażliwość na DHT jest kluczowa dla rozwoju łysienia. DHT powoduje obkurczenie i miniaturyzację mieszków włosowych. Mieszki włosowe stają się mniejsze. Produkują one coraz cieńsze i krótsze włosy. Ostatecznie włosy przestają rosnąć. Rola DHT w łysieniu jest zatem fundamentalna. DHT-skraca-fazę anagenu, co prowadzi do szybszego wypadania włosów. Hormony (kategoria nadrzędna) > Androgeny (kategoria podrzędna) odgrywają tutaj główną rolę.
Genetyka łysienia androgenowego odgrywa znaczącą rolę. Często jest to rodzinna skłonność do utraty włosów. Genetyczna predyspozycja mieszków włosowych warunkuje ich nadwrażliwość na DHT. Nie jest to jednak jedyny czynnik. Na rozwój łysienia wpływają również hormony i wiek. Mieszki włosowe na potylicy są zazwyczaj odporne na działanie DHT. Dlatego też włosy z tej okolicy są wykorzystywane do przeszczepów. Geny-predysponują do-nadwrażliwości na androgeny. Łysienie androgenowe u mężczyzn jest związane z genetycznymi i hormonalnymi
